Time of flower - Chapter1:: Luck esperienza

posted on 20 Mar 2011 11:34 by felionayoh

Title : Time of flower

 Prairing : 10069 , D18 , 8059 , 2784

Status : Chapter 1 , Chapter 2 , Chapter 3 , Chapter 4 .Chapter 5 , Chapter 6 , Chapter 7 , Chapter 8 

 

* กรุณาอย่านำไปเผยแพร่โดยที่ไม่ได้รับอนุญาต เห็นใจกันบ้างถ้ายังมีจิตสำนึก *

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
            “มุคุโร่!!! ตื่นได้แล้วนะ”เสียงเรียกจากสวรรค์หรือยังไงนะ?...  ผม ยังไม่อยากตื่นนะครับ...

            “มุคุโร่!!”บอกว่า ไม่อยากตื่น....

            “มุคุโร่!! ตื่นสิเว้ย!!!”

 

            พรึ่บ!!!

 

          ผ้าห่มของผมถูกยกขึ้นอย่างช่วยไม่ได้จากพี่ชายคนกลาง ฮายาโตะ ไอ่พี่บ้าระเบิดนั้นเอง- -+++  ผมลุกขึ้นบิดขี้เกียจก่อนที่จะยิ้มให้พี่ชาย

            “อรุณสวัสดิ์ครับ พี่ฮายาโตะ^^~”

            “- -+ ไม่ต้องมาอรุณสวัสดิ์เลยแก!!~ ไปอาบน้ำกินใส่เสื้อกินข้าวได้แล้ว ไอ่คุณท่านเคียวยะมันรออยู่ ขืนให้มันโมโหมีหวังต้องซ่อมบ้านกันอีกรอบแหงๆ”พี่ ฮายาโตะบ่นเป็นหมีกินผึ้ง ก่อนที่จะเปิดไปหยิบชุดนักเรียนให้ผม ฮะๆ เห็นพี่เขาขี้โมโหแบบนี้พี่เขาก็เป็นคนที่ห่วงผมที่สุดนั้นแหละครับ

ผม เดินไปยังห้องน้ำ ก่อนที่จะถอดอาภรณ์ออก แล้วล้างหน้าซะหน่อย ผมเดินไปที่อ่างล้างหน้า บนกระจกเงาสะท้อนภาพของผมขึ้นมา นัยน์ตาสองสีที่แปลกกว่าทุกคนในบ้าน นัยน์ตาข้างขวาสีแดงฉานที่มีเลขหกปรากฏขึ้นเป็นสิ่งที่ชอบที่สุด มันแนวดี (ตามความเห็นพี่ชายทั้งสาม - -) ส่วนนัยน์ตาสีน้ำเงินข้างซ้ายก็เหมือนคนปรกติ ใบหน้าหวานราวกับผู้หญิง (ที่มักจะโดนทักบ่อยๆ ว่าเป็นผู้หญิง) เส้นผมสีไพลินยาวถึงกลางหลัง เฮ้อ~~ บรรยาตัวเองพอแล้วละครับ ผมเปิดฟักบัวเพื่อชำระล้างร่างกาย....

 

 

 

            “อรุณสวัสดิ์ครับพี่เคียวยะ  พี่ทาเคชิ  พี่ฮายาโตะ”เสียง หวานของเด็กหนุ่มที่เพิ่งเดินมายังห้องอาหารดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบ สายตาทั้งสามคู่จ้องมองมาที่เขาคนเดียวจนเขาแอบสะดุ้งเล็กน้อย  ดวงตาสองสีมองกลับไปหานัยน์ตาสีเขียวอ่อนเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่เสียงที่ดังตามมาทำให้เด็กหนุ่มต้องสะดุ้งอีกรอบและจำใจต้องหันไปเผชิญ หน้า

            “นายมาสาย มุคุโร่”เด็กหนุ่มเจ้าของเส้นผมสีดำขลับ  ดวงตาเรียวดุและเย็นชาสีนิลมองคนเป็นน้องชายคนสุดท้องอย่างเอือมระอา เขาอยู่ในชุดนักเรียนนามิโมริที่มีตำแหน่งเป็นถึงกรรมการรักษากฏระเบียบ

            “ผมไม่อยากตื่นนี่น่า~~ แล้วทำไมพี่ถึงไม่ไปปลุกผมละครับ คึหึหึหึ~~”

            “ฮะๆ เหมือนชั้นเลย ชั้นก็ขี้เกียจ แต่พี่เคียวยะดันปลุกขึ้นมาน่ะสิ”ทาเคชิพูดขึ้นก่อนที่จะโดนทอนฟาฟาดหัวไปที นึง

            “ชั้นขี้เกียจ ก็เลยให้ฮายาโตะไปตามแทน”ว่าพลางยกน้ำชาขึ้นจิบอย่างน่าหมั่นไส้ มุคุโร่ยิ้มน้อยๆ ก่อนที่จะนั่งลงเก้าอี้ข้างๆ ฮายาโตะอย่างเงียบเชียบ  และแล้วอาหารมื้อเช้าของสี่พี่น้องก็เริ่มต้นขึ้น

 

 

            “วันนี้พี่ฮายาโตะเข้าชมรมหรือเปล่าครับ พี่เคียวยะ?”

            “ชั้นจะรู้กับแกไหมละ ไอ่พืชไร่”

            “พี่เคียวยะก็...พูดกับน้องแบบนี้ได้ยังไงละครับ ผมเป็นน้องพี่นะ”

            “แต่ชั้นหมั่นไส้แก อยากตายหรือไงถึงพูดแบบนี้”

            มุคุโร่ส่ายหัวอย่างเหนื่อยๆ พี่ชายเขาช่างเอาแต่ใจจริงๆ แต่แบบนี้ละที่เขาชอบ กวนประสาทได้ตลอดเวลา  เคียวยะพามุคุโร่มาส่งยังห้องเรียนของมุคุโร่เอง มุคุโร่โบกมือลาพี่ชายก่อนที่จะเข้าไปในห้อง...

            “มุคุโร่จัง  ได้โปรดเป็นแฟนกับผมด้วยนะครับ!!”

            “เฮ้ย!!! เอ่อ...พวกคุณเล่นอะไรกันน่ะครับ?”เขาถามเสียงสั่น ทั้งๆ ที่รู้คำตอบอยู่ทุกวัน

            “เปล่าเล่นสักหน่อย  ชั้นรักมุคุโร่จังนะ   ”

            เขาสะดุ้งเล็ก อีกแล้วหรอเนี้ย? “ผมไม่ได้รักคุณครับ” เขาตอบอย่างเย็นชาที่สุดเท่าที่จะทำได้  ก่อนที่จะเดินหนีไปยังโต๊ะเรียนของตัวเองซึ่งอยุ่ริมหน้าต่าง เขาวางกระเป๋าลงแล้วฟุบลงกับโต๊ะ  เขาเกลียดที่สุดเวลามาโรงเรียนคือการที่มีคนมาสารภาพรักกับเขา  และที่สำคัญคือคนคนนั้นเป็นผู้ชาย!!!

            “เอ่อ...ท่านมุคุโร่คะ”เสียงหวานๆ ข้างกายของเขาดังขึ้น  นัยน์ตาสองสีหันไปมองข้างกายของตนเอง เด็กสาวเส้นผมสีม่วงสั้นที่มัดขึ้นไปเป็นทรงสัปป้าเหมือนเขา  ดวงตาสีไวโอเล็ตสบตากับดวงตาสองสีของเขาก่อนที่จะก้มหลบสายตา  โคลม โดคุโร่ เด็กสาวเพียงคนเดียวในกลุ่มผู้หญิงที่กล้าคุยกับเขา

            “มีอะไรหรอครับนางิ?”เขาเรียกชื่อเธอ เป็นชื่อที่มีเพียงเขาคนเดียวที่เรียกเธอได้  เธอว่างั้นนะครับ...

            “เอ่อ...พอดีชั้นได้บัตรฟรีเที่ยวสวนสนุกมาน่ะค่ะ  แล้ว มีสองใบ ก็เลย....////////”

            “ก็เลยจะชวนผม?”เขาว่าพลางชี้ที่ตัวเอง เด็กสาวพยักหน้า มุคุโร่เผยรอยยิ้มที่อ่อนโยนให้กับเธอ “ได้ครับ ผมจะลองขอพี่เคียวยะดู”

            “ขอบคุณมากค่ะท่านมุคุโร่!!”นัยน์ตาไวโอเล็ตมีแววดีใจอย่างที่สุด  ก่อนที่จะเผยรอยยิ้มอย่างน่ารักจนใจเขาเกือบละลาย  เธอเดินจากไปยังโต๊ะของเธออย่างร่าเริงจนเขาอมยิ้ม

            ...น่ารักชะมัดเลยนะครับ...

 

            ครืด~~~

 

          “มุคุโร่คุงอยู่ไหนหรอ?”เสียงเปิดประตูพร้อมกับเสียงที่เรียกหาเขาทำให้เขาหันไปมอง ผู้มาใหม่ที่แทบจะเรียกเสียงกรี๊ดจากสาวๆ ในห้อง(ผมว่ายกเว้นนางินะครับ)  ชายหนุ่มผู้มีเส้นผมสีขาวราวหิมะในฤดูเหมันต์  ดวง ตาสีอเมทิสต์และรอยสักสีม่วงใต้ตาอันเป็นสัญลักษณ์ทำให้เขานึกออกว่าใคร

            ..เบียกคุรัน  เพลย์บอยแห่งนามิโมริ...

            รอยยิ้มอันหายากปรากฏขึ้นบนมุมปากของเขา  ก่อน ที่จะตอบกลับไป

            “ผมเองครับ  มีอะไรกับผมงั้นหรอ?”ร่างสูงย่างก้าวเข้ามาในห้องก่อนที่จะเดินมายังโต๊ะเขา  พร้อมกับช่อดอกกุหลาบในมือที่วางแหมะบนโต๊ะอย่างแผ่วเบา

            “มุคุโร่คุงช่วยเป็นแฟนกับชั้นด้วยนะ...”

********************

ฮะๆ อัพตอนแรกแล้วค่ะ~^^ ยังไงก็ช่วยติ-ชมด้วยนะคะ

ปล.ชื่อตอนทั้งหมดของเรื่องนี้เป็นภาษาอิตาลีทั้ง หมดนะคะ  แปลโดย Google ค่ะ

ปล2.เคยอัพในเด็กดีแล้วนะคะ แต่มาอัพในนี้อีก

Comment

Comment:

Tweet

Very oft, scholars compose the thesis report by their own. But some students opt to buy the cool information referring to this post from the <a href="http://www.master-dissertations.com">dissertation writing</a> service, because it is more simple.

#7 By McdonaldStella (94.242.214.6) on 2011-12-05 11:43

รักคุณมุคุโร่ที่สุดbig smile

#6 By GIFT_TU ...กิฟท์ on 2011-03-28 16:19

กลับมาอย่างไว

ไม่เห็น...มี 2784 เลย ="=
แถมสึนะออกมาแนวเคะอีก
เอิ่มมม...ขอโทษนะเฟรม
พี่ทำใจอ่านบอสเคะไม่ไหวจริงๆ

เอาเป็นว่า เรื่องหลักๆนั้น เบียรุกซะพี่อายแทนมุ (ฮ่าาา) อิจฉามุจริงๆ มีพี่ชายแต่ละคนแสนดี๊แสนดี แอร๊ยยย

cry

#5 By -niji- on 2011-03-23 22:16

เอ๊ย!!
2784 !?

มี 2784 ด้วยเหรอ
แวร๊กกกกกกกกกกก
ขอพี่ย้อนไปอ่านตั้งแต่ตอนแรกก่อนนะ

#4 By -niji- on 2011-03-23 22:04

10069? 1869? 6918?
เฟรมจะแต่งคู่ใหนฮะเนี่ยตกลง =[]="

#3 By AI_Zama on 2011-03-20 16:25

5555+

เอาฟิคลงเป็นทอดๆ-.-

#2 By mayuyu on 2011-03-20 14:43

โอววว ตอนแรกแอบฮา
อ่า...ครอบครัวสุขสันต์

ป๋าเบียครับ มาง่ายๆและของ่ายๆแบบนี้เลยเรอะ=[]=


รออ่านตอนต่อ=w=b

#1 By ~ฮารุน้อย~ on 2011-03-20 11:45